Tetrahydrobiopterin jako alternatywa leczenia łagodnych fenyloketonurii ad

Suplementacja tym związkiem jest ustaloną metodą leczenia rzadkich pacjentów z hiperfenyloalaninemią spowodowaną defektami w biosyntezie tetrahydrobiopteryny.6,7 Jednak ponad 98 procent pacjentów z hiperfenyloalaninemią ma mutacje genu hydroksylazy fenyloalaniny i zamiast zmniejszać stężenia biopteryny w osoczu dzięki działaniu guanozynowo-trifosforanowego inhibitora cyklohydrolazy I białka regulacyjnego. 8 Nie rozważano terapeutycznego zastosowania tetrahydrobiopteryny u pacjentów z niedoborem hydroksylazy fenyloalaniny. Ostatnio jednak wykazano, że indywidualni pacjenci z mutacjami genu hydroksylazy fenyloalaniny mają obniżone stężenia fenyloalaniny we krwi po obciążeniu tetrahydrobiopteryną.9-13 Stężenie fenyloalaniny w krążeniu obwodowym zależy jednak od różnych loci genetycznych i czynników modyfikujących, 1,14 i nie ma dowodów na to, że korzystny wpływ tetrahydrobiopteryny występuje na poziomie hydroksylowania fenyloalaniny. W związku z tym prospektywnie przebadaliśmy 38 dzieci z niedoborem hydroksylazy fenyloalaniny, aby określić częstość występowania wrażliwości na tetrahydrobiopterynę u tych pacjentów, czy tetrahydrobiopteryna przywraca zdolność utleniającą fenyloalaniny, czy reakcja na tetrahydrobiopterynę jest związana z określonymi genotypami i czy związane mutacje mapują do różnych regionów białka.
Metody
Pacjenci
Badanie przeprowadzono od grudnia 2000 r. Do grudnia 2001 r. I zostało zatwierdzone przez radę lekarską Centrum Badawczego Szpitala Dziecięcego. Uzyskaliśmy pisemną świadomą zgodę od rodzin 38 dzieci z różnymi klasami hiperfenyloalaninemii stratyfikowanymi zgodnie z stężeniem fenyloalaniny w osoczu przed leczeniem (normalnie, od 30 do 120 .mol na litr): 10 pacjentów miało łagodną hiperfenyloalaninemię (fenyloalanina, mniej niż 600 .mol na litr wiek, od 15 dni do 10 lat), 21 miało łagodną fenyloketonurię (fenyloalanina, 600 do 1200 .mol na litr, wiek, 8 dni do 17 lat), a 7 miało klasyczną fenyloketonurię (fenyloalanina, ponad 1200 .mol na litr; dzień do 9 lat). Defekt w syntezie lub recyklingu tetrahydrobiopteryny został wykluczony poprzez analizę pteryn moczowych i aktywności reduktazy dihydropterydyny w erytrocytach. Przeanalizowaliśmy 7 pacjentów w okresie noworodkowym i 31 w starszym wieku. Uwzględniono pięciu dotkniętych rodzeństwem z czterech rodzin, ponieważ wiadomo, że czynniki nieenetyczne wpływają na homeostazę fenyloalaniny. Średnia dzienna tolerancja fenyloalaniny została określona przez obliczenie spożycia fenyloalaniny zgodnie z protokołami żywieniowymi.
Połączony test ładowania fenyloalaniny i tetrahydrobiopteryny
Obciążenie fenyloalaniną osiągnięto, gdy pacjenci spożywają posiłek zawierający 100 mg fenyloalaniny na kilogram masy ciała. Godzinę po zakończeniu posiłku pacjenci przyjmowali 20 mg tetrahydrobiopterinu na kilogram (Schircks Laboratories). Stężenie fenyloalaniny we krwi określano za pomocą spektrometrii masowej z jonizacją przez elektrorozpylanie-tandem przed obciążeniem fenyloalaniną i przed oraz 4, 8 i 15 godzin po prowokacji tetrahydrobiopteryną.
[podobne: ośrodek leczenia uzależnień kraków, co warto zobaczyć w kielcach, lekarz od tarczycy ]
[patrz też: bisocard cena, co warto zobaczyć w kielcach, krioterapia warszawa nfz ]