Celekoksyb w porównaniu z diklofenakiem i omeprazolem w zmniejszaniu ryzyka nawracających wrzodów wrzodowych u pacjentów z artretyzmem ad 5

Przyczyny wykluczenia były następujące: brak wskazań do przedłużonego leczenia NLPZ (34 pacjentów), niewydolność nerek (26 pacjentów), rak (14 pacjentów), brak zgody (14 pacjentów), zapalenie przełyku (10 pacjentów), niezagojone wrzody ( 4 pacjentów) i jednoczesne stosowanie leków przeciwzakrzepowych (4 pacjentów). Trzech pacjentów, którzy wycofali zgodę po randomizacji i nie wzięli żadnego badania, zostało wykluczonych z analizy. Dwieście 87 pacjentów włączono do analizy zamiaru leczenia: 144 losowo przydzielono do grupy otrzymującej celekoksyb, a 143 przydzielono do grupy otrzymującej diklofenak i omeprazol (tabela 1). Dziewięćdziesiąt dwa procent pacjentów w dwóch grupach leczonych przyjmowało co najmniej 70 procent badanych leków. Częstość przerwania leczenia była podobna w obu grupach: 13,3 procent w grupie celekoksybu (10,5 procent z powodu zdarzeń niepożądanych, 1,4 procent z powodu braku skuteczności i 1,4 procent z innych przyczyn) i 11,9 procent w diklofenaku grupa plus-omeprazol (9,8 procent z powodu zdarzeń niepożądanych, 1,4 procent z powodu braku skuteczności i 0,7 procent z innych powodów). Żaden pacjent, który wcześniej nie przerwał leczenia, nie miał nawrotowych krwawień z wrzodu ani niedokrwistości w ciągu 6-miesięcznego okresu obserwacji. Jeden pacjent w każdej grupie został utracony w celu obserwacji i nie można go było ocenić po sześciu miesiącach, a jeden pacjent w każdej grupie zmarł; wszyscy pozostali pacjenci ukończyli zaplanowany sześciomiesięczny okres obserwacji.
Skuteczność
Tabela 2. Tabela 2. Skuteczność celekoksybu i diklofenaku z omeprazolem w przypadku zapalenia stawów. Ogólna ocena pacjentów pod kątem aktywności choroby i ocena bólu stawów nie różniła się pomiędzy obiema grupami leczenia podczas każdej wizyty (Tabela 2). Odsetek pacjentów, którzy przerwali leczenie lub niestosujących NLPZ ze względu na brak skuteczności badanych leków był niski (2,8 procent w grupie celekoksybu i 2,1 procent w grupie z diklofenakiem plus z omeprazolem).
Poważne zdarzenia żołądkowo-jelitowe
Dwadzieścia cztery przypadki poważnych zdarzeń żołądkowo-jelitowych zostały ocenione przez komisję orzekającą. Komitet zidentyfikował 16 przypadków nawracającego krwawienia z wrzodu, 7 w grupie celekoksybu i 9 w grupie diklofenaku z dodatkiem omeprazolu. Wszyscy z wyjątkiem mieli nawracające krwawienie z wrzodów żołądka; u 13 pacjentów owrzodzenie powróciło w tym samym miejscu. Mediana średnicy nawrotowych owrzodzeń wynosiła 1,5 cm (zakres od 0,5 do 4,0). Sześciu pacjentów wymagało endoskopowej kontroli krwawienia i czterech wymaganych przetoczeń krwi (mediana, 3 jednostki, zakres, 2 do 4). Pozostałych ośmiu pacjentów z zaburzeniami żołądkowo-jelitowymi nie spełniało wcześniej określonych kryteriów nawrotu krwawienia z wrzodu: dwóch było w grupie celekoksybu (jeden miał zapalenie jelita grubego, a jeden miał angiodysplazję okrężnicy), a sześć było w grupie diklofenak-plus-omeprazol (jeden miał angiodysplazję okrężnicy , jeden miał raka jelita grubego, a cztery miały anemię z powodu okultystycznego krwawienia z przewodu pokarmowego o nieznanym pochodzeniu).
Rycina 1. Ryc. 1. Skumulowane prawdopodobieństwo nawracającego wrzodu wrzodowego w grupie przyjmującej celekoksyb i grupę otrzymującą diklofenak plus omeprazol. Różnica między grupami nie była istotna (P = 0,60 w teście log-rank).
Tabela 3
[patrz też: test kontroli astmy, nfz katowice przeglądarka skierowań, zostan dawca szpiku ]
[patrz też: lekarz od tarczycy, opinia do sądu o dziecku przedszkolnym chomikuj, zabieg taki jak shiatsu ]